De start van de wedstrijd was niet gemakkelijk voor Egypte. Nieuw-Zeeland blokkeerde de aanvalsroute van Egypte grondig op basis van zijn solide verdedigende organisatie, en slaagde erin de leiding te nemen met de kopbal van Finn Thurman uit een hoekschop in de 15e minuut van de eerste helft. Egypte probeerde aanwijzingen te vinden voor een tegenaanval met Salah in het centrum, maar ze werden geblokkeerd door het solide verdedigingsblok van Nieuw-Zeeland en geconcentreerde controles en leken de hele eerste helft hulpeloos. Tot overmaat van ramp leek de uitdaging van Egypte om voor de eerste keer het WK te winnen opnieuw te worden verijdeld vanwege het slechte nieuws dat Hamdi Fati, een belangrijke hulpbron van het team, werd vervangen vanwege een blessure. Totdat de eerste helft op 0-1 eindigde, verwachtten de toeschouwers in het stadion dat Egypte zijn brute streak in de finale opnieuw zou voortzetten.

Maar in de tweede helft veranderde Egypte in een heel ander team. Na een tactische verandering na de rust herwon Egypte zijn ritme, waarbij hij zich concentreerde op korte, snelle passes en begon het Nieuw-Zeelandse middenveld te domineren. In de 13e minuut van de tweede helft werd de prachtige voorzet van Mohamed Hani onder leiding van Mostafa Zico uiteindelijk gelijk gemaakt, en de sfeer in het stadion warmde meteen op. Deze gelijkmaker was een katalysator voor het vertrouwen bij de Egyptische spelers, en daarna was de wedstrijd volledig in het voordeel van Egypte. De verdediging van Nieuw-Zeeland begon in paniek te raken, en Egypte miste de kans niet en zette zijn tegenstander nog harder onder druk, wat het begin van een grote comeback opende.

Zoals verwacht was het ‘Koning van Egypte’ Mohammed Salah die de richting van de wedstrijd bepaalde. In de 22e minuut van de tweede helft combineerde Salah zijn persoonlijke vermogen om tussen drie verdedigers van de tegenstander te komen en een fantastische een-tweetje met Zico om het winnende doelpunt te scoren. Dit was Salah's derde doelpunt in zijn WK-carrière en zal worden genoteerd als het meest waardevolle doelpunt in de Egyptische voetbalgeschiedenis. Vervolgens, in de 37e minuut van de tweede helft, zette Mahmoud Trezeguet de scherpe vrije trap van Salah om in een duikende kopbal en scoorde het belangrijkste doelpunt, waarmee een einde kwam aan de overwinning. Salah demonstreerde waarom hij een van de beste aanvallers ter wereld is met een overweldigende prestatie van 1 doelpunt en 1 assist, en demonstreerde ook perfect zijn leiderschap in het gefocust houden van het team.

Naast de overwinning van Egypte was deze wedstrijd ook een kans om veel van de geluiden en twijfels rondom het team onmiddellijk weg te nemen. Voor en na de wedstrijd waren er geruchten over onenigheid over de manier waarop de manager spelers selecteerde, maar de huurlingenvaardigheden van de manager, die Salah tot het einde vertrouwden, en de samenhang van de spelers die hierop reageerden, namen alle twijfels weg. Terwijl de andere teams in Groep G, Iran en België, in chaos verkeerden na een gelijkspel in hun eerste wedstrijd, klom Egypte bovendien naar de eerste plaats in de groep met 3 punten, waardoor het zeer waarschijnlijk is dat ze in de toekomst door zullen gaan naar de achtste finales. Nieuw-Zeeland probeerde een tegenaanval uit te voeren met lange-baltactieken onder leiding van Chris Wood, maar werd geblokkeerd door de man-tegen-man-verdediging van Egypte en behaalde een contrasterend resultaat, omdat het naar de onderkant van de groep werd geduwd.