Deze wedstrijd was een eenbenige aangelegenheid met als ernstig doelpunt dat zowel Egypte als Nieuw-Zeeland hun eerste WK-finale wonnen. In de beginfase van de wedstrijd hield Nieuw-Zeeland de Egyptische aanval onder controle met hun typische hoge voetbal en solide verdedigingsblokken, onder leiding van Chris Wood. In de 15e minuut van de eerste helft scoorde de Nieuw-Zeelander Finn Thurman met een kopbal uit een hoekschop het eerste doelpunt en moest Egypte opnieuw de hoge muur van het WK realiseren. Egypte probeerde een manier te vinden om een ​​tegenaanval te doen met Salah als middelpunt, maar het goed georganiseerde verdedigingsnetwerk van Nieuw-Zeeland liet nauwelijks gaten toe. Terwijl de frustrerende trend zich gedurende de eerste helft voortzette, leek de eerste overwinningspoging van Egypte met negen van de acht wedstrijden op een moeilijk moment te stuiten.

Toen de tweede helft begon, voerde de Egyptische bank echter een drastische tactische verandering door en nam de leiding. De aanvallende formatiewissel, met Omar Marmoushi aan de zijkant en Salah en Zico als de top twee, was een goddelijke zet die het verloop van het spel volledig veranderde. Toen Zico in de 13e minuut van de tweede helft met een hoge kopbal op een uitgekiende voorzet van Mohamed Hani de gelijkmaker maakte, begon de sfeer in het stadion al snel richting Egypte te kantelen. Dit doelpunt diende als katalysator voor het wakker schudden van het sluimerende vertrouwen van de Egyptische spelers, en Egypte bleef Nieuw-Zeeland hard onder druk zetten door hun controle over het middenveld te maximaliseren met korte, snelle passes.

Degene die de overwinning behaalde was uiteraard ‘farao’ Mohamed Salah. In de 22e minuut van de tweede helft wisselde Salah een fantastische twee-tegen-één pass uit met zijn teamgenoot Zico en toonde een hardnekkige doorbraak door tussen drie tegenstanders door te dringen. Zijn rustige schot met zijn linkervoet raakte het net en zorgde voor een comeback-goal, het derde doelpunt van Salah op het WK en het winnende doelpunt dat de overwinning in dit toernooi besliste. Vervolgens, in de 37e minuut van de tweede helft, zette Trezeguet de hoekschop van Salah om in een duikende kopbal en scoorde het belangrijkste doelpunt, waardoor de stand op 3-1 kwam. Egypte herschreef de geschiedenis door voor het eerst in 92 jaar sinds het toernooi van 1934 een record te vestigen in het scoren van meerdere doelpunten in een wedstrijd.

Met deze overwinning behaalde Egypte 1 overwinning, 1 gelijkspel en 4 punten, waarmee het de leiding nam in Groep G, een gemengde race. Het Egyptische voetbal, dat slechts een pijnlijk record kende van drie gelijke spelen en vijf nederlagen in de WK-finale, heeft nu de gunstige positie ingenomen om door te gaan naar de achtste finales door zijn eerste overwinning in negen wedstrijden. Sommigen hebben de onenigheid genoemd die ontstond tijdens de vervanging van Salah, maar het team heeft dergelijke controverses intern van de hand gewezen en blijk gegeven van sterke solidariteit. Nu heeft Egypte zijn toppositie in de groep verstevigd door de laatste wedstrijd tegen Iran, die op de 27e wordt gespeeld, en is het klaar om zijn uitdaging voort te zetten om door te gaan naar het toernooi.