De onlangs aangekondigde resultaten van de evaluatie van het management van publieke instellingen uit 2025 laten duidelijk zien hoe strikt het prestatiesysteem wordt toegepast in de publieke sector. Organisaties zoals de National Pension Service en de Korea Electric Power Corporation die nationale taken getrouw uitvoerden en de productiviteit verhoogden door middel van AI-innovatie verdienden de beoordeling ‘Excellent’, wat hun solide organisatorische managementcapaciteiten aantoont. Maar niet alle instellingen konden lachen. Korea Land Information Corporation (LX), Korea Broadcast Advertising Corporation (KOBACO) en Korea International Cooperation Agency (KOICA) ontvingen slechte rapportkaarten en konden krachtige berispingen niet vermijden, waaronder niet alleen bezuinigingen, maar ook voorstellen voor het ontslag van hoofden van agentschappen. Met name het feit dat geen enkel bedrijf voor het vierde jaar op rij het hoogste cijfer ‘Excellent (S)’ heeft gekregen, duidt erop dat de overheid een hoger niveau van managementefficiëntie en sociale verantwoordelijkheid van publieke instellingen eist.

De kern van deze evaluatie is niet alleen het opsommen van prestaties, maar het ‘herstel van verantwoord beheer’. De regering hanteerde zonder uitzondering een ‘wortel en stok’-strategie als reactie op verwaarlozing van het veiligheidsmanagement of verslechtering van de financiële soliditeit. Organisaties met slechte managementevaluatieresultaten worden gedwongen intensieve structurele veranderingen door te voeren, zoals het indienen van managementverbeteringsplannen en het ontvangen van extern advies. Dit betekent dat publieke instellingen zich in een omgeving bevinden waarin ze niet langer zelfgenoegzaam kunnen zijn, en met name het optreden van grote rampen of de trage voortgang van grote projecten zijn doorslaggevende variabelen geworden die zelfs de toekomstige richting van het hoofd van de instelling kunnen doen wankelen. Nu publieke instellingen worden bestuurd met publieke belastingen, worden ze geconfronteerd met de uitdagingen van deze tijd die managementinzicht en grondige prestatieverificatie vereisen, in lijn met de markteconomie.

Naast het verbeteren van de efficiëntie van het beheer van openbare instellingen, is een opmerkelijke verandering de grootschalige versoepeling van het nationale systeem voor de verlaging van de ouderdomspensioenen. Voorheen bestond er een structuur waarin pensioengerechtigden hun pensioen verlaagden als hun inkomen een bepaald niveau overschreed, en er was voortdurend kritiek dat dit ouderen ervan weerhield te gaan werken. Door deze systeemverbetering werd de norm voor de verlaging van het ouderdomspensioen echter aanzienlijk verhoogd van 3,19 miljoen won naar 5,19 miljoen won per maand, waardoor ongeveer 100.000 ontvangers hun volledige pensioen konden ontvangen zonder verlaging. Dit is belangrijk omdat het verder gaat dan alleen het ontvangen van meer pensioenbedragen en het sociale vangnet opnieuw inricht om flexibeler te zijn, waardoor senioren kunnen deelnemen aan economische activiteiten zonder zich zorgen te hoeven maken over inkomensonderbreking.

Deze overheidsmaatregel wordt positief beoordeeld omdat het het inkomensafhankelijke verlagingssysteem actualiseert dat sinds de introductie van het pensioenstelsel in 1988 is verankerd. Met name de methode van het automatisch terugbetalen van het vorig jaar al verlaagde pensioenbedrag via gegevens van de Belastingdienst zonder een afzonderlijk aanvraagproces wordt beschouwd als een voorbeeld van het doorbreken van administratieve opportuniteit. Vanaf eind juli zal naar verwachting een terugbetaling van gemiddeld 600.000 won per persoon worden uitbetaald, en deze maatregel, die ook rekening houdt met afhankelijke pensioenen, zal een krachtige steun zijn voor het veiligstellen van het pensioeninkomen in een vergrijzende samenleving. Hoewel de impact op de pensioenfondsen beperkt zal zijn, wordt verwacht dat het creëren van een gunstig klimaat voor werkende ouderen een cruciale rol zal spelen bij het in stand houden van de beroepsbevolking in onze samenleving en het verlichten van de armoede op oudere leeftijd.