De Koreaanse economie ervaart een ongekende bloei als gevolg van de recente explosie van de consumptie door buitenlandse toeristen. Het feit dat de buitenlandse creditcarduitgaven vorige maand voor het eerst meer dan 2 biljoen won hebben meer betekenis dan simpele cijfers, en in het middelpunt van dit alles staat het ‘luxe winkelen’ van Chinese toeristen. Ze breken zich los van de groepsreizen uit het verleden en tonen nu duidelijk hun aanwezigheid als 'grote hitter' door vrijelijk te betalen voor ultradure items ter waarde van meer dan 10 miljoen won per transactie in horloge- en juwelierszaken in Cheongdam-dong. Deze consumptietrend beperkt zich niet simpelweg tot luxegoederen, maar strekt zich uit tot de algehele levensstijl van de generatie van 2030, zoals premium apotheken in Seongsu-dong, K-fashion en karaktergoederen, en functioneert als een nieuwe drijvende kracht op de Koreaanse binnenlandse markt.

Aan de andere kant maakt Japan voorzichtig het slot los dat vanwege politieke conflicten gesloten was. Als gevolg van diplomatieke wrijving tussen de twee landen over de kwestie Taiwan heeft de Chinese regering groepsreizen naar Japan effectief geblokkeerd, maar onlangs is de verkoop van Japanse reisproducten hervat, onder leiding van Chinese staatsreisbureaus. Dit duidt erop dat de ernstige managementproblemen in de Chinese interne reisindustrie een niveau hebben bereikt waarop het niet langer mogelijk is om externe druk te weerstaan. De Japanse regering verwelkomt dit ook intern en interpreteert het als een positief teken van het herstel van de betrekkingen tussen de twee landen. In plaats van een duidelijke beleidsverandering wordt deze verandering echter gezien als een onstabiel herstel dat op elk moment weer kan afkoelen, afhankelijk van de toekomstige diplomatieke situatie, in die zin dat de autoriteiten een strategie van berusting hanteren in de vorm van ‘gebruik je eigen oordeel’.

Achter het flitsende toerisme en de consumptie schuilt een beweging van criminele organisaties die zich richten op de blinde vlekken van de wet, wat aanleiding geeft tot bezorgdheid. In de Vietnamese regio Ho Chi Minh-stad is onlangs een reeks gevallen ontdekt waarin Chinezen probeerden online fraudebases op te zetten door hele hotels en huizen te huren. Terwijl de Cambodjaanse autoriteiten hun repressie versterkten, verplaatsten zij hun activiteiten naar Vietnam en mobiliseerden zij illegale immigranten om systematisch financiële en investeringsfraudescenario's te plannen en communicatieapparatuur te bedienen. Dit laat zien dat Chinese criminele organisaties evolueren naar een vorm van nauwgezette arbeidsverdeling over de grenzen heen, en dat de openbare veiligheidsautoriteiten in elk Zuidoost-Aziatisch land intensieve inspecties uitvoeren van accommodatiefaciliteiten, waardoor het veiligheidsbeheer in gevaar komt.

Zelfs op individueel niveau veroorzaakt het gebrek aan gevoel voor sociale verantwoordelijkheid van de Chinese bevolking vaak publieke wrok. Het incident waarbij Tao, een voormalig lid van de idoolgroep EXO, een administratieve straf kreeg voor het illegaal parkeren van een supercar in het centrum van Beijing en het overtreden van de kentekenregistratie is niet zomaar een incident, maar toont duidelijk het morele risico als publieke figuur aan. Beelden van mensen die in dure voertuigen als Lamborghini de weg bezetten, werden via sociale media verspreid en kregen publieke kritiek, wat in eigen land leidde tot harde opvattingen over het ‘gevoel van privilege van de rijken’. Naarmate de invloed van het Chinese volk, dat economische welvaart heeft verworven, groeit, klinken er in heel Azië steeds meer stemmen dat passende naleving van wetten en sociale verantwoordelijkheid moeten worden nageleefd.