De belangrijkste kwestie in dit proces was de waarheidsgetrouwheid van de verdenking van drankmisbruik in het parket, opgeworpen door Lee Hwa-young, voormalig vice-gouverneur van de provincie Gyeonggi, en de rechtbank achtte hem uiteindelijk schuldig aan meineed en veroordeelde hem tot vier maanden gevangenisstraf. De rechtbank oordeelde dat, hoewel de verklaringen van de betrokkenen consistent waren, de beweringen van de verdachte onbetrouwbaar waren, en accepteerde een schuldig vonnis van 4 tot 3 van de jury voor publieksparticipatie. De Democratische Partij benadrukt echter dat drie van de zeven juryleden niet schuldig zijn bevonden, en werpt tegen dat het algemene beginsel van het strafrecht, ‘bewijs boven redelijke twijfel’, niet is gevolgd. Ze beweren dat, hoewel er extern bewijs is om de omstandigheden van de alcoholimport te bewijzen, de rechtbank dit niet voldoende heeft weerspiegeld, en ze handhaven een sterk standpunt dat ze zeker zullen worden vrijgesproken bij het hof van beroep.

Aan de andere kant is een ander punt dat het vermelden waard is in deze uitspraak de unanieme vrijspraak op beschuldiging van overtreding van de wet inzake politieke fondsen, die ook door de aanklager is aangeklaagd, en het besluit om de aanklacht af te wijzen op beschuldiging van machtsmisbruik in verband met zakendoen met Noord-Korea. Met name het gedeelte waarin de rechtbank er expliciet op wees dat de aanklacht van het Openbaar Ministerie op beschuldiging van machtsmisbruik 'misbruik van de macht van het openbaar ministerie' was, zorgde voor grote opschudding in de politieke wereld. De Democratische Partij voerde aan dat dit een rechterlijke bevestiging was dat het onderzoek van de aanklager een gericht onderzoek was gericht op het elimineren van politieke tegenstanders, en pleitte krachtig voor de verontschuldiging van de leiding van de aanklager aan het publiek en de rechtvaardiging voor de introductie van een speciale aanklager. Deze zaak, waarin de rechterlijke macht een rem zette op het recht van de aanklager om een ​​aanklacht in te dienen, zal naar verwachting een belangrijke rechtvaardiging vormen voor de Democratische Partij om in de toekomst een speciale vervolging in te stellen.

Het perspectief van de regerende partij, inclusief de People Power Party, is 180 graden anders dan dat van de Democratische Partij. Ze bekritiseren dat het feit dat hij schuldig werd bevonden op beschuldiging van meineed op zichzelf afdoende bewijs is dat bewijst dat het ‘gemanipuleerde onderzoeksframe’ dat de Democratische Partij tot nu toe heeft beweerd een fictie was. De regerende partij oordeelde dat de leugens van voormalig vice-gouverneur Lee een politiek plan op hoog niveau waren om de hele Ssangbangwool-overmakingszaak naar Noord-Korea te besmetten, en drong er bij de Democratische Partij op aan onmiddellijk te stoppen met haar acties om het rechtssysteem op te schudden. In het bijzonder verheft de regerende partij haar stem door te zeggen dat de Democratische Partij valse propaganda heeft gebruikt om zichzelf te verdedigen tegen gerechtelijke risico's, en dat deze uitspraak moet worden gebruikt als een gelegenheid om zich bij het publiek te verontschuldigen voor haar rechterlijke schendingen in het verleden.

Deze strijd in de politieke wereld laat duidelijk het ‘cherry-picking’-fenomeen zien van het interpreteren van verschillende delen van de uitspraak. Terwijl de Democratische Partij de onwettigheid van de vervolging benadrukt door zich te concentreren op de ‘essentie’ van vrijspraak onder de Political Fund Act en het afwijzen van aanklachten, richt de People Power Party zich op het doorbreken van het manipulatiekader van de Democratische Partij door het ‘resultaat’ van schuldig zijn aan meineed. Beide partijen voeren een strijd om de publieke opinie door alleen de fragmenten van de uitspraak te selecteren die voor hen gunstig zijn. Deze subversieve interpretatie projecteert uiteindelijk de realiteit dat zelfs de oordelen van de rechterlijke macht worden gebruikt op basis van politieke voor- en nadelen, wat duidelijk bewijst dat de extreme politieke polarisatie in onze samenleving het domein van de rechterlijke macht is binnengedrongen.