De persoon die onlangs de meeste aandacht heeft getrokken is zonder twijfel Eom Jun-sang, afgestudeerd aan de Deoksu High School. Hij toonde zijn overweldigende talent als werper en slagman, had grote verwachtingen als een zogenaamde 'dual-dual' prospect, en tekende uiteindelijk een groot contract ter waarde van $ 1,5 miljoen (ongeveer 2,3 miljard KRW) bij de Major League Baseball Arizona Diamondbacks, waarmee hij zijn intrede in de Verenigde Staten bevestigde. Zijn slaggemiddelde in zijn carrière van 0,341 en zijn lage ERA van 1,19 tijdens zijn middelbare schooltijd waren aanwijzingen dat hij niet zomaar een speler was die beperkt was tot één talent. Uitgerust met een fastball met een topsnelheid van 153 km en een geavanceerd slagvermogen, staat hij nu aan een nieuwe startlijn waar hij zijn waarde moet bewijzen op het grootste podium ter wereld.

Maar achter het flitsende contract bestaan de koude realiteit en het nauwgezette trainingsplan van de club. Hoewel het team uit Arizona de mogelijkheid erkent dat Eom Jun-sang in staat is om te dubbelen als tweehitter, lijkt het erop dat ze een routekaart hebben opgesteld om zich te concentreren op de korte stoppositie en de volledigheid van de verdediging te verbeteren. Dit doet ons beseffen hoe hoog de Major League-muur is, en suggereert dat er talloze concurrenten zijn die hij moet overwinnen. Niettemin laat de recente trend van Koreaanse middelbare scholieren, zoals Park Chan-min en Kim Seong-jun, die ervoor kiezen rechtstreeks naar de grote competities te gaan, samen met de verwachting dat dit Koreaanse spelers zullen zijn die na Kim Byung-hyun in Arizona zullen spelen, zien dat het Koreaanse honkbalsysteem niet langer beperkt is tot de binnenlandse markt.

Zelfs op het binnenlandse podium zijn de optredens van de korte stops oogverblindend. Jeon Min-jae van de Lotte Giants sloeg onlangs zijn eerste grand slam tijdens zijn debuut, waarmee hij zijn potentieel als 'big hit shortstop' liet zien. Het is zeer bemoedigend dat de korte stop, die voorheen werd beschouwd als een defensiegerichte positie, nu evolueert naar een aanvallende hulpbron die meer dan 15 homeruns kan verwachten in de belangrijkste slagopstelling van het team. De groei van Jeon Min-jae wordt geëvalueerd als een alternatief voor het lessen van Lotte's langverwachte honger naar een korte stop die zowel als aanval als verdediging kan dienen, en die het zwaartepunt van de macht van het team volledig verandert.

Een voorbeeld dat het toppunt van coördinatie tussen aanval en verdediging laat zien, is ook te vinden in Kwon Dong-jin van KT Wiz. Hij is meer dan alleen een slagman die slaat, hij laat zien dat hij een 'defensieve goochelaar' is die met zijn onbaatzuchtige verdediging de overwinning van de startende werper beschermt. Met name de beslissende verdediging die hij toonde tegen Doosan werd de belangrijkste drijvende kracht achter de drie opeenvolgende overwinningen van het team en de reden dat hij eindeloos vertrouwen kreeg van zijn mede-werpers. Als jonge infielders als Kwon Dong-jin een stabiele verdediging en een stabiel slaggevoel kunnen behouden, zal er een solide basis worden gelegd voor topteams als KT Wiz om een ​​voorsprong te verwerven in de competitie om de leiding.