Een van de meest actuele onderwerpen in onze samenleving is de laatste tijd het tot stand brengen van een gezonde relatie tussen de media en overheidsreclame. Politieke kringen en het maatschappelijk middenveld zijn unaniem in hun oproep tot een alomvattende hervorming van de normen voor de uitvoering van reclame door de overheid, om te voorkomen dat de media worden ondergedompeld in de logica van kapitaal en macht. Als we een les trekken uit eerdere gevallen waarin conventionele media conservatief waren, gebaseerd op politieke belangen of gereduceerd tot woordvoerders voor specifieke kampen, wordt erop gewezen dat er nu een transparant advertentiedistributiesysteem moet worden opgezet, gebaseerd op publieke verantwoordelijkheid. Met name gedurfde voorstellen zoals de afschaffing van perskamers of de introductie van mediavouchers belichamen de wil om een ​​onafhankelijk ecosysteem te creëren waarin de media alleen feiten en waarheid kunnen rapporteren zonder te worden beïnvloed door de machthebbers. Er is een actieve discussie op het niveau van de Nationale Assemblee over de manier waarop de media het vertrouwen van het publiek moeten herstellen en het momentum voor sociale hervormingen moeten veiligstellen door de burgerparticipatie in het mediabeleidsvormingsproces te structureren.

Ondertussen zijn er in het echte leven online oneerlijke advertenties die gewone voedingsmiddelen misleiden door te denken dat het medicijnen of gezondheidsfunctionele voedingsmiddelen zijn, waardoor de consument wordt afgekeurd. Als resultaat van een recente gezamenlijke inspectie tussen het Ministerie van Voedsel- en Geneesmiddelenveiligheid en lokale overheden werd een groot aantal posten ontdekt waarin producten werden verkocht met valse en overdreven beweringen over het versterken van de immuniteit of het behandelen van ziekten. Dit gedrag gaat verder dan louter overdreven reclame en is een misleidende daad die de gezondheidsrechten van consumenten ernstig in gevaar brengt. In veel gevallen gaat het om het promoten van producten zonder keurmerk, alsof het voedingssupplementen zijn. De autoriteiten reageren krachtig door de toegang te blokkeren en administratieve maatregelen te nemen, maar in het licht van de voortdurend veranderende nieuwe reclamemethoden is het voor consumenten de meest urgente taak geworden om over de mediageletterdheid te beschikken om informatie zorgvuldig te beoordelen en keurmerken te controleren.

Technologische veranderingen op de advertentiemarkt veranderen ook de ervaringen van consumenten en de manier waarop bedrijven overleven fundamenteel. Terwijl Google een beleid voert waarbij de advertentieblokkeringsfunctie van Chrome wordt uitgeschakeld, betreedt de webomgeving nu een tijdperk waarin gebruikers de regels van het platform moeten volgen, in plaats van de vrijheid te hebben om te kiezen of ze advertenties wel of niet accepteren. Aan de andere kant krijgen nieuwe mobiele advertentietypen, zoals KakaoTalk-merkboodschappen, aandacht als een nieuw bedrijfsmodel, omdat wordt beoordeeld dat ze de vermoeidheid van de consument verminderen en de betrouwbaarheid vergroten in vergelijking met bestaande eenrichtingstekstadvertenties. Als zodanig bevindt de advertentiemarkt zich op een koord tussen regulering en innovatie, en overwegen bedrijven 'tegendraadse marketing' die de effectiviteit kan maximaliseren en tegelijkertijd de weerstand van de consument kan verminderen. Het geval van Levi's, dat de situatie waarin zijn logo verborgen was in het WK-stadion gebruikte als een kans om zijn merk te promoten, is een duidelijk voorbeeld van hoe creatieve strategieën grote publieke reacties kunnen uitlokken, zelfs in een regelgevingsomgeving.

De inspanningen om illegale zwevende advertenties te controleren die het milieu en de orde van de stad schaden, stoppen niet. Elke lokale overheid, inclusief Yeonsu-gu, controleert intensief spandoeken, flyers en luchtlichten die de veiligheid van voetgangers bedreigen en de esthetiek van de stad belemmeren door nachtelijk optreden. Een technische reactie die verder gaat dan eenvoudige gedwongen verwijdering en de contactgegevens van herhaalde uitgevers van illegale advertenties neutraliseert door de introductie van een automatisch waarschuwingssysteem, wordt als een zeer effectief alternatief beoordeeld. Deze inspanningen zijn een uitdrukking van onze wil om niet alleen een schone stedelijke omgeving te creëren, maar ook om de openbare orde te handhaven en te voorkomen dat willekeurige reclame inbreuk maakt op het dagelijks leven van burgers. Het uitroeien van illegale reclame gaat verder dan louter een kwestie van esthetiek; het kan worden gezien als een proces van het nakomen van de minimale sociale belofte om een ​​comfortabele en veilige leefomgeving te garanderen.