De belangrijkste reden waarom de opmerkingen van vertegenwoordiger Chung Cheong-rae voor politieke opschudding zorgden, is omdat de implicaties die ze bevatten doen denken aan de afzettingsfase aan het einde van de vorige regering. De verklaring dat “de regering kort is” van de leider van de regerende partij en niet van de leider van de oppositiepartij was voldoende om de president en de partijleiding in conflict te laten lijken met de aanhangers. Rep. Lee Eon-ju interpreteerde dit als een indicatie van de wil van afgevaardigde Chung om de president te confronteren, en stelde vast dat de structuur van de nationale conventie snel was veranderd van de bestaande multilaterale concurrentie naar een bilaterale confrontatie van 'president Lee Jae-myung versus Chung Cheong-rae'. Als gevolg hiervan versterkte deze verklaring de eenheid onder de partijleden om de president te beschermen en diende het als een beslissende variabele bij het vergroten van de kloof in goedkeuringscijfers tussen kandidaten.

Achter de machtsstrijd rond de nationale conventie schuilt de realiteit van tegenstrijdige publieke sentimenten als gevolg van de insolventie van de Nationale Verkiezingscommissie. Controverses over schendingen van het kiesrecht, zoals het ontbreken van stembiljetten en het weglaten van kiezerslijsten, die naar voren kwamen na de lokale verkiezingen, hebben tot publieke verontwaardiging geleid, maar de Democratische Partij wordt bekritiseerd omdat ze zich alleen concentreert op de concurrentie om partijmacht en de reorganisatie van haar interne machtsstructuur in plaats van op deze urgente kwesties van het publieke levensonderhoud. Afgevaardigde Lee Eon-ju wees erop dat de agenda van de partij te ver verwijderd was van het universele publieke sentiment, en verhief zijn stem dat het herstel van de ‘volkssoevereiniteit’, wat de identiteit van de partij is, voorrang moet krijgen op de strijd om de macht binnen de partij. Het is een pijnlijke analyse dat de fundamentele oorzaak van de daling in de populariteitscijfers is dat de partij momenteel alleen partijmacht nastreeft, terwijl de mensen vragen naar hun stemrecht.

De verkiezingsoproep en de herverkiezingseisen van de People Power Party vormen ook een nieuwe politieke test waarmee de Democratische Partij wordt geconfronteerd. Hoewel het al dan niet herverkiezen van een herverkiezing een beoordelingsgebied is voor de rechterlijke macht, is het feit dat het vertrouwen in het verkiezingsmanagement zo is ingestort dat er zelfs maar sprake is van herverkiezing pijnlijk voor de Democratische Partij. Afgevaardigde Lee Eon-ju beschouwt de hervorming van de Nationale Verkiezingscommissie niet alleen als een kwestie van verbetering van het systeem, maar als een essentiële politieke taak om het vertrouwen van het publiek te herstellen. Dit is een waarschuwing dat als de partij alleen maar wordt ondergedompeld in machtsdebatten binnen de partij zonder concrete alternatieven voor te bereiden, zoals het onderzoeken van corruptie bij het aannemen van personeel of het herzien van het aantal stemmen, de partij zich in een precaire situatie bevindt waarin zelfs het doel van het winnen van de algemene verkiezingen niet kan worden gegarandeerd.

Uiteindelijk komt deze situatie neer op de vraag of de Democratische Partij in staat zal zijn leiderschap te kiezen dat de eisen van een nieuw tijdperk leest. De dominante mening onder sommigen binnen de partij is dat het leiderschap dat nodig is in turbulente tijden, zoals de onderdrukking van de burgeroorlog in het verleden, en het huidige leiderschap, dat nu volledige resultaten moet boeken voor de regering Lee Jae-myung en zich moet voorbereiden op de toekomst, verschillend moeten zijn. De publieke opinie om de president te beschermen, aangewakkerd door de opmerkingen van vertegenwoordiger Chung Cheong-rae, zal naar verwachting een belangrijke beoordelingsnorm worden in het proces van het selecteren van de volgende leider. Aanhangers willen iemand die op stabiele wijze de regering van staatszaken van de president kan steunen, en deze trend zal worden weerspiegeld in de resultaten van de nationale conventie en een belangrijke drijvende kracht worden bij het bepalen van de toekomst van de partij.