Heo Kyung-hwan, die onlangs verscheen op SBS' 'No, but Real!', verscheen in zijn unieke 'flower beggar'-make-up en bezorgde de kijkers een grote lach. Hoewel er tijdens de uitzending enkele bittere verhalen de ronde deden over zijn houding, was de professionaliteit die hij toonde voldoende om het programma nieuw leven in te blazen. In het bijzonder trok de entertainmentchemie met acteur Kim Ye-won de aandacht van de kijkers, en de aanblik van Kim Ye-won die haar genegenheid voor Heo Kyung-hwan uitte door de slogan van Heo Kyung-hwan rechtstreeks te imiteren, bezorgde veel mensen opwinding, ondanks dat het een typisch entertainmentapparaat was. Het proces waarin de cast, onder leiding van Lee Sang-min, dramatisch plezier toevoegt door de rivaliteit tussen de twee mensen aan te wakkeren, laat duidelijk zien hoe entertainment de relaties tussen artiesten reorganiseert en publieke belangstelling wekt.

In tegenstelling tot de luchtige sfeer in entertainmentprogramma's hebben de modewoorden van Heo Kyung-hwan, opgeroepen uit de politieke wereld, een heel ander gewicht. Op de radioshow van Channel A haalden politieke commentatoren Heo Kyung-hwans modewoorden 'onevenwichtig' en 'ongemakkelijk' aan, terwijl ze de complexe machtsstrijd binnen de Democratische Partij en het onstabiele staatsbestuur van de regerende partij uitlegden. Dit kan worden gelezen als een zeer strategische metafoor die bedoeld is om politieke kwesties gemakkelijker aan het publiek over te brengen, maar ook als een poging om de spanning te verlichten door van een complexe conflictsituatie een karikatuur te maken. Door de onzekerheid van de macht en het conflict van de kamplogica, die politici ervaren, te vervangen door de taal van cabaretiers, heeft dit tot gevolg dat harde actuele kwesties worden verlaagd tot het domein van de alledaagse taal van het publiek.

In het media-ecosysteem gaan de commentaren van beroemdheden verder dan louter persoonlijke meningen en worden ze een venster voor het publieke sentiment. Het feit dat Heo Kyung-hwan zijn sterke gevoelens over onderwerpen als 'transit love' in entertainmentprogramma's openbaarde, bewijst dat hij een eerlijke spreekstijl hanteert die de publieke sympathie stimuleert. Deze eerlijkheid geeft kijkers het gevoel dat hij een vriendelijke collega of buurman is, en als gevolg daarvan wordt de roze sfeer of persoonlijke woede in entertainment een krachtig ‘inhoudelijk verhaal’. Uiteindelijk worden de door beroemdheden gecreëerde karakters en modewoorden flexibel gebruikt, niet alleen in de populaire cultuur, maar ook in de actualiteit, waardoor hun invloed wordt vergroot.

Dit fenomeen kan echter niet alleen maar positief worden bekeken. Dit komt omdat de politieke wereld die de taal van entertainment leent het risico met zich meebrengt dat de essentie van de huidige kwestie wordt verdoezeld of belachelijk wordt gemaakt. Er bestaat ook bezorgdheid dat wanneer zware politieke kritiek, zoals 'Geogeom, Bokgeom' en de lichte slogan van Heo Gyeong-hwan in dezelfde context worden gebruikt, de ernst van de kwestie over het hoofd kan worden gezien. Niettemin laat het feit dat het publiek directer reageert op de figuurlijke uitingen van entertainers dan op de rigide toespraken van politici duidelijk zien hoe emotioneel en intuïtief de communicatiemethoden in onze samenleving zijn geworden. In een tijd waarin de grenzen tussen populaire cultuur en politiek vervagen, is het tijd dat we opnieuw nadenken over wat oprechte communicatie inhoudt.