Het belangrijkste punt dat door de twee grote vakbonden tijdens deze persconferentie wordt benadrukt is ‘stabiliteit van de werkgelegenheid zonder inkomenskloof.’ Het feit dat 88,3% van het publiek voorstander was van het verlengen van de pensioenleeftijd in een perceptieonderzoek uitgevoerd door de Federatie van Koreaanse Vakbonden bewijst dat het verlengen van de pensioenleeftijd niet langer een egoïstische eis is van een specifieke generatie, maar een taak is waarover consensus is bereikt in de hele samenleving. Momenteel duwt de kloof van vijf jaar tussen de pensioengerechtigde leeftijd van 60 jaar en de pensioenleeftijd van 65 gepensioneerden naar een inkomenskloof, wat leidt tot een miserabel rapport met het hoogste armoedecijfer onder senioren in de OESO. De arbeidersgemeenschap betoogt dat de regering en de regerende partij hun lauwe houding van vertrouwen op de publieke opinie moeten opgeven en een besluit moeten nemen om de pensionering van werknemers substantieel te garanderen door middel van onmiddellijke wetsherziening.

Er bestaat echter spanning tussen arbeid, politiek en management over de methodologie voor het verlengen van de pensioenleeftijd. De arbeidsmarkt geeft uiting aan krachtig verzet tegen de plannen voor 'parallelle herplaatsing' en 'hervorming van het loonsysteem', waarvan bekend is dat ze momenteel worden herzien door de Speciale Commissie voor de Verlenging van de Pensioenleeftijd van de Democratische Partij. De twee grote vakbonden bekritiseren deze methode als een 'neerwaartse standaardisering van de arbeidsomstandigheden' onder het mom van het verlengen van de pensioengerechtigde leeftijd en als niets meer dan het langverwachte project van de managementgemeenschap. Er bestaat met name grote bezorgdheid dat nadelige wijzigingen in de arbeidsregels zonder toestemming van de vakbond giftige bepalingen kunnen worden die de rechten van werknemers ondermijnen. De arbeidersgemeenschap is er huiverig voor dat de verlenging van de pensioenleeftijd een manier wordt om de kosten voor bedrijven te verlagen in plaats van de levens van werknemers te verbeteren, en beschouwt het garanderen van werkgelegenheid door middel van wettelijke verplichtingen als topprioriteit.

De arbeidersgemeenschap weerlegde ook direct de controverse die door sommigen werd opgeworpen over ‘de inbreuk op banen voor jongeren’. Yang Kyung-soo, voorzitter van de Koreaanse Confederatie van Vakbonden, wees erop dat de werkgelegenheidsstructuur al aan het veranderen is, ongeacht de verlenging van de pensioenleeftijd als gevolg van automatisering in de industrie en grote bedrijven, en verwierp het wijzen op de verlenging van de pensioenleeftijd als oorzaak van de jeugdwerkloosheid als een logica die de essentie verdoezelt. Het standpunt is eerder dat het verlengen van de pensioenleeftijd een maatregel is om het pensioeninkomen veilig te stellen, en dat het creëren van hoogwaardige banen voor jongeren een taak is die moet worden opgelost via een afzonderlijke beleidsaanpak. Met andere woorden, de analyse is dat in plaats van arbeidsconflicten tussen generaties aan te moedigen, een alomvattende hervorming van de arbeidsmarkt, afgestemd op veranderingen in de industriële structuur, voorrang zou moeten krijgen.

Deze persconferentie van de Nationale Vergadering gaat verder dan alleen maar wensen dat het wetsvoorstel wordt aangenomen, en bevat de wil om de onverantwoordelijke acties van de regering en de regerende partij te beoordelen. Nu de discussies over het verlengen van de pensioengerechtigde leeftijd, die de regering als nationale taak had beloofd, al meer dan zes maanden stil liggen, bereikt de angst onder werknemers die de pensioengerechtigde leeftijd naderen een hoogtepunt. Kim Dong-myeong, voorzitter van de Federatie van Koreaanse Vakbonden, eiste dat de publieke opinievorming, die verdere sociale chaos veroorzaakt, wordt stopgezet en dat er een specifiek wetgevingsvoorstel wordt gepresenteerd dat het publiek kan begrijpen. Dit is als een ultimatum van de arbeidersgemeenschap dat tastbare resultaten moeten worden bereikt tijdens de reguliere zitting van de Nationale Vergadering van dit jaar, en nu ligt de bal weer in de handen van de regering en de politici.