Zal de ‘Lukaku-gok’ in de nadagen van het Belgische voetbal een geschenk uit de hemel blijken? > Nieuws

De definitieve lijst van 26 spelers, bekendgemaakt door de Belgische bondscoach Rudi Garcia, was werkelijk schokkend. Het meest controversiële punt is veruit de instap van Romelu Lukaku, die dit seizoen vanwege blessures en slechte prestaties slechts 64 minuten speelde voor zijn ploeg Napoli en momenteel aan het revalideren is vanwege een heupblessure. Niettemin toonde Coach Garcia een groot vertrouwen in hem en prees hem als “de beste en onvervangbare spits aller tijden in België.” Dit kan gezien worden als een spel waarbij alles draait om zijn symboliek en ervaring, en zijn aanwezigheid die op een beslissend moment een klap kan uitdelen, in plaats van zijn vaardigheden. Het feit dat Royce Offenda, die door de selectie van Lukaku in de praktijk geen slecht gevoel had, werd uitgesloten van de definitieve lijst, laat zien hoe grondig ‘Lukaku-centric’ deze beslissing was.

De tactische kern van België draait nog steeds om Kevin De Bruyne, Thibaut Courtois en Jeremy Doku, die naar voren zijn gekomen als de top van de volgende generatie. In het bijzonder heeft Doku zijn waarde bewezen door te pronken met briljante dribbeldoorbraken en scherpe assists in recente internationale wedstrijden, en wordt hij beoordeeld als een belangrijke hulpbron die nieuwe wegen zal openen voor de Belgische aanval. België, dat worstelde met de prestaties van Salah in de wedstrijd tegen Egypte en probeerde de wedstrijd in goede banen te leiden tot het einde, kreeg zichzelf nu de taak om vaardigheid en geest in evenwicht te brengen. België moet in Groep G van dit WK spelen tegen lastige tegenstanders als Egypte, Iran en Nieuw-Zeeland, en aangezien geen van hen gemakkelijk te zien is, moeten ze vanaf het begin al hun best doen.

De problemen in het Belgische voetbal komen voort uit het beeld van 'de laatste dans van de gouden generatie' dat al doorging voordat de selectie bekend werd gemaakt. Terwijl de leidende figuren uit het verleden één voor één ouder worden, wordt België geconfronteerd met een enorme golf van generatiewissels. De gedurfde selectie van veelbelovende speler Matias Fernándezpardo doet vermoeden dat Coach Garcia de toekomst nog niet helemaal heeft opgegeven, maar de realiteit is dat de centrale as van het team nog steeds gericht is op veteranen van in de dertig. Sommigen zijn pessimistisch dat België zijn vroegere glorie zou kunnen verliezen en terzijde zou worden geschoven door de uitdagende geest van teams uit het Midden-Oosten of andere continenten. Door het kortetermijnkarakter van het WK is het echter duidelijk dat de concentratie die ervaren veteranen in crisissituaties tonen een krachtig wapen is dat jonge spelers niet gemakkelijk kunnen imiteren.

De Belgische voorbereiding op dit WK is een gok op het randje. Als Lukaku in de resterende vijf weken tot de eerste wedstrijd van het WK op miraculeuze wijze herstelt naar zijn beste conditie, zal de keuze van coach Garcia worden geprezen als een geschenk uit de hemel. Maar als dat niet het geval is, zal het voor de coach moeilijk zijn om harde kritiek en de verantwoordelijkheid voor het in een crisis brengen van het team te vermijden. Intern zijn de grootste uitdagingen van het team het herstel van geblesseerde spelers en de combinatie van organisatorische kracht, terwijl extern de sleutel ligt in het overwinnen van de sterke tegenslagen van tegenstanders in de groepsfase. De ogen van voetbalfans over de hele wereld zijn gericht op Noord- en Midden-Amerika om te zien of België in staat zal zijn zijn inschatting dat het op de rand van uitsterven staat, teniet te doen en opnieuw in het centrum van het wereldvoetbal te staan.