Son Tae-young, de 'Daechi-dong-moeder' uit New Jersey, weegt de kinderopvang op het taxitarief van 410.000 won > Nieuws

Het incident begon op Long Island, waar mijn zoon Luchee een vriend ging ontmoeten. Toen haar weg naar huis werd geblokkeerd vanwege een onverwachte treinstaking, koos Lukhee voor een Uber-taxi en moest maar liefst $ 270, of ongeveer 410.000 won in Koreaanse valuta, in rekening worden gebracht. Zoon Tae-young kon zijn verlegenheid niet verbergen toen hij 's ochtends vroeg een telefoontje kreeg van zijn zoon, maar hij loste de situatie onmiddellijk op door het in een redelijk kader te herinterpreteren als 'vliegtarief' of 'één overnachting'. Dit is een glimp van de wijsheid van de ouders in het proberen conflicten te minimaliseren door de situatie te vervangen door een positieve, in plaats van hun kinderen uit te schelden voor hun fouten. Zelfs voor gezinnen met financiële middelen zou het proces van het rustig aanvaarden van de kosten veroorzaakt door het onverwachte gedrag van een kind veel psychologisch geduld hebben gevergd.

De reden waarom deze aflevering bij veel mensen weerklank vond, is omdat ze in het uiterlijk van Son Tae-young de weerspiegeling ontdekten van Korea's 'Daechi-dong-moeder', die gepassioneerd is door onderwijs. Voor haar zoon, die als laatste op de middelbare school gebukt ging onder de druk van de toelatingsexamens voor de universiteit, toonde ze toegewijde steun en was ze bereid lange afstanden van wel drie uur te rijden. Dit is een typisch voorbeeld van ouders die proberen een fysieke en psychologische omgeving te creëren waarin hun kinderen zich kunnen concentreren op hun studie en het dagelijkse leven, en niet alleen op autorijden. Haar pogingen om onderwijsgevoelens en oprechtheid in Koreaanse stijl in stand te houden, zelfs in een onbekende omgeving in het buitenland, bewijzen hoe consistent en fel de gevoelens van ouders jegens hun kinderen zijn, ongeacht landsgrenzen.

Ondertussen doet dit nieuws ons opnieuw beseffen dat de kinderen van Son Tae-young snel groeien. Naast het ondersteunen van de toelatingsexamens van haar zoon Luchee, krijgt ook haar dochter, die is uitgegroeid tot een modelachtige visual, veel publieke aandacht. Het uiterlijk van de dochter, die de genen lijkt te hebben geërfd van haar moeder, een voormalige Miss Korea, symboliseert dat kinderen de armen van hun ouders verlaten en herboren worden als onafhankelijke individuen met hun eigen individualiteit. Het dagelijkse leven van Taeyoung Son, dat bestaat uit het kijken naar de zorgen van een moeder met een zoon op de middelbare school en de groei van een dochter die de basisschool heeft afgerond, is het drukke leven van een ouder die nieuwe taken één voor één oplost in elke fase van de groei van haar kind.

Het publiek kijkt naar hun dagelijkse leven en concentreert zich op hun menselijke kant buiten de glamoureuze entertainmentindustrie. Hoewel haar economische achtergrond als eigenaar van een gebouw ter waarde van 43 miljard won een hot topic is geworden, besteedt het publiek echt aandacht aan de ontberingen van een ‘gewone moeder’ die verborgen ligt achter haar rijkdom. Geschokt zijn door de 410.000 gewonnen taxikosten, drie dagen vrijheid genieten zonder kinderen, maar uiteindelijk terugkeren om voor de kinderen te zorgen verschilt niet veel van ons dagelijks leven. Het kernsentiment dat door deze kwestie heen loopt is dat beroemdheden zich evenzeer schamen, evenveel zuchten, en uiteindelijk ouders zijn die alles voor hun kinderen verdragen als ze worden geconfronteerd met de kwestie van de opvoeding van hun kinderen.