De schaduw van de lokale verkiezingen van 3 juni, de politieke confrontatie veroorzaakt door de ‘dubbele stem’-controverse en het begin van een speciaal onderzoek. > Nieuws

De kern van dit vermoeden geuit door Jang Dong-hyuk, vertegenwoordiger van de People Power Party, is de statistische irrationaliteit van de resultaten van het tellen van de stemmen. Er is op gewezen dat de ontdekking van 869 gevallen van 'dubbele stemmen' en 15 gevallen van 'triplet voting' in het hele land statistisch gezien een uiterst ongebruikelijk fenomeen is. Vertegenwoordiger Jang vergeleek dit met de waarschijnlijkheid van 0,35% dat het Koreaanse nationale team het WK zou winnen, en bekritiseerde scherp de bewering van de Nationale Verkiezingscommissie dat de 'probabilistische mogelijkheid' niets meer is dan een onverantwoordelijke ontduiking en geen wetenschappelijke basis. Het feit dat de Waarheidsonderzoekscommissie van de Nationale Verkiezingscommissie deze verschijnselen heeft uitgesloten van de reikwijdte van het onderzoek, kan niet vrij zijn van kritiek dat het om 'genotzucht' gaat die de essentie van de situatie negeert en het probleem probeert te verdoezelen. De 35 gevallen van verkiezingsoproepen en de mogelijkheid van extra fouten bij het tellen van de stemmen bewijzen dat de situatie geenszins een tijdelijke gebeurtenis is.

De controverse over het wanbeheer van de Nationale Verkiezingscommissie gaat verder dan simpele fouten in de gegevens en legt mazen in de bewaring van fysiek bewijsmateriaal bloot. Het incident waarbij de Nationale Verkiezingscommissie van Songpa-gu werd betrapt bij een poging bagage uit een tijdelijk kantoor te halen tijdens een huiszoeking en inbeslagneming laat duidelijk zien hoe laks de discipline van verkiezingsbeheersbureaus is geworden. Met name het geval waarin een stembus waarvan al was gemeld dat deze was weggegooid, via een externe YouTuber werd ontdekt, wordt aangemerkt als sterk bewijs dat het beginsel van bewijsbehoud is geschonden. De Nationale Verkiezingscommissie stelt willekeurig vast dat het betreffende bewijsmateriaal ‘geen bewijskracht’ heeft, maar juridische en politieke kringen bekritiseren de willekeurige houding van de Nationale Verkiezingscommissie krachtig en benadrukken dat alleen de rechterlijke macht de bevoegdheid heeft om de geldigheid van het bewijsmateriaal te beoordelen. Deze reeks incidenten verspreidt de negatieve publieke opinie dat de Nationale Verkiezingscommissie haar eigen bestaansreden ontkent.

Het voorstel van vertegenwoordiger Jang Dong-hyuk voor een bijeenkomst met drie partijen is het resultaat van een combinatie van politieke berekeningen om de vastgelopen politieke situatie te doorbreken en de oorzaak van het blootleggen van de waarheid. Hij maakte actief gebruik van de oproep van premier Kim Min-seok tot ontbinding van de Nationale Verkiezingscommissie en van het standpunt van vertegenwoordiger Chung Cheong-rae ten gunste van een speciale aanklager, waarbij hij krachtig aandrong op de opening van een forum voor dialoog dat niet beperkt is door de vorm ervan. Dit is niet simpelweg een offensief van de oppositiepartij, maar wordt geïnterpreteerd als een onvermijdelijke keuze om de legitimiteit op regeringsniveau veilig te stellen in een situatie waarin de geloofwaardigheid van het verkiezingssysteem al is opgebruikt. Herhaalde fouten, zoals het missen van stemmen en het omgekeerd inbrengen van stemmen bij de verkiezing van de Gyeonggi-hoofdinspecteur van onderwijs, hebben geleid tot wantrouwen in het verkiezingsbestuur als geheel. Het consistente standpunt van de People Power Party is dat er nu geen manier is om de twijfels van het publiek weg te nemen zonder een krachtig extern instrument, een speciale aanklager genaamd.

De druk van de People Power Party op de Democratische Partij van Korea en de regering zal naar verwachting toenemen. Partijleiders, waaronder senior woordvoerder Choi Soo-jin, riepen zelfs eerdere zaken van de Nationale Verkiezingscommissie op en definieerden dit incident als een structurele corruptie van het systeem, en niet als een simpele technische fout. Er wordt aangenomen dat de chronische problemen van de Nationale Verkiezingscommissie, die zich in het verleden hebben voortgezet, van de controverse over het 'vergietstemmen' tot de corruptie bij het aannemen van familieleden, bij deze lokale verkiezingen zijn geëxplodeerd. Met name gevallen uit het verleden waarin de Nationale Verkiezingscommissie de kwestie van valse informatie in verkiezingspubliciteitsmateriaal heeft vrijgesproken door te zeggen dat er geen reden was, worden momenteel gebruikt als een beslissende indicator die aantoont dat de Nationale Verkiezingscommissie haar vermogen om op te ruimen volledig heeft verloren. Uiteindelijk winnen de stemmen terrein dat het vinden van de waarheid zonder heiligdommen en een fundamentele hervorming van het kiesstelsel de enige manieren zijn om de eerlijkheid van toekomstige verkiezingen te garanderen.