다시 뜨거워진 스크린, 한국 영화는 어떻게 침체기를 뚫고 부활의 서사를 쓰는가 > 뉴스

Het populairste onderwerp in de bioscopen tegenwoordig is zonder twijfel ‘Colony’ van regisseur Yeon Sang-ho. Dit record, dat binnen 24 dagen na de release meer dan 5 miljoen kijkers trok, was dit jaar het snelste kassucces onder de Koreaanse films en versloeg het record van ‘Zombie Daughter’, vorig jaar de best scorende film, met twee dagen. De combinatie van de gepassioneerde prestaties van de solide hoofdcast, waaronder Jeon Ji-hyun, Koo Kyo-hwan en Ji Chang-wook, en de unieke zombiesetting van ‘collectieve intelligentie’ kreeg lovende kritieken van zowel critici als publiek. In het bijzonder is de populariteit van de film zelfs in de vierde week sinds de release niet afgenomen, en secundaire creaties zoals korte films en rollen die zich via sociale media verspreiden, laten zien dat films zijn geëvolueerd naar een ‘speelcultuur’ die verder gaat dan alleen het bekijken van inhoud. De titel van uitnodiging voor de Midnight Screening-sectie van het Internationale Filmfestival van Cannes wordt geëvalueerd als een voorbeeld van het bewijzen van de genre-concurrentiekracht van deze film wereldwijd.

Aan de andere kant vormde het syndroom veroorzaakt door de film ‘The Man Who Lives with the King’ een nieuwe uitdaging voor de theaters. Zelfs vier maanden na de release werd Yeongwol, Gangwon-do, de filmlocatie, overspoeld met bezoekers, waardoor een fenomeen ontstond waarbij de film buiten het scherm verscheen en de lokale economische en historische belangstelling wekte. Dit bewijst dat zelfs in het OTT-tijdperk het publiek bereid is zijn portemonnee te openen als bewezen wordt dat het ‘de moeite waard is om tijd en geld aan te besteden’. Er zijn echter in sommige delen van de filmindustrie zelfspotstemmen die zeggen dat deze concentratie van blockbusterfilms niet kan worden beschouwd als een herstel voor de industrie als geheel. Dit komt omdat het polarisatiefenomeen zich verdiept, omdat het kapitaal alleen wordt gefocust op enkele werken met een grote kans op succes in de box office, en onafhankelijke films en kunstfilms, die diversiteit zouden moeten garanderen, hun plaats verliezen.

Qua winstgevendheid is het getal ‘10 miljoen kijkers’ niet het enige antwoord. De kaskraker van dit jaar, ‘Salmokji’, trok 3,23 miljoen kijkers en noteerde een verbazingwekkend rendement van 1.100% op de productiekosten. Hoewel dit misschien niet het rendement van 1.550% van ‘The Man Who Lived with the King’ haalt, dat 16,89 miljoen mensen trok, is het een resultaat dat de sterke kosteneffectiviteit van het relatief low-budget horrorgenre bewijst. Net zoals in het afgelopen IMF-tijdperk, zette ‘Girl’s High School Ghost Story’ een nieuwe mijlpaal voor Koreaanse horrorfilms met een laag budget en fungeerde het als toegangspoort tot het sterrendom. Hoe meer recessietijden zich voordoen, hoe meer het publiek de neiging heeft om zich onder te dompelen in horrorfilms met een duidelijk gevoel van genreplezier. Dit suggereert dat het investeren van grote hoeveelheden kapitaal niet de enige oplossing is voor producenten, en dat ‘films met toegevoegde waarde’ die profiteren van de nieuwheid van het project en de kenmerken van het genre de belangrijkste drijfveren zijn die de markt ondersteunen.

Voor een duurzame toekomst van de Koreaanse filmindustrie zoeken de filmindustrie en de overheid naar veelzijdige zelfreddingsmaatregelen. Representatieve gespreksonderwerpen zijn onder meer het verspreiden van bioscoopkortingsbonnen, de introductie van een abonnementspassysteem en het verbeteren van het ‘holdback’-systeem dat het release-interval tussen theaters en OTT regelt. Daarnaast zijn ook pogingen om het kijken naar films te combineren met ervaringsgerichte culturele educatie in plaats van eenvoudige consumptie, zoals het evenement ‘Copyright Culture Day’ gepromoot door de Korea Copyright Commission, opmerkelijk. Dit maakt deel uit van een poging om op de lange termijn een gezond filmecosysteem te creëren door het publiek een cultuur bij te brengen van juist gebruik van auteursrechtbescherming die verder gaat dan het genot van het consumeren van films. Uiteindelijk zal het overwinnen van de crisis in de filmindustrie mogelijk zijn wanneer diepgaande communicatie met het publiek en institutionele steun worden gecombineerd in plaats van kwantitatieve expansie.