500만의 함성, 한국 영화는 다시 '블록버스터의 계절'로 회귀하는가 > 뉴스

Het kassucces van de nieuwe film 'Colony' van regisseur Yeon Sang-ho is werkelijk overweldigend. Het is veelbetekenend dat de film in slechts 24 dagen na de release de 5 miljoen kijkers overtrof en het record van 'Zombie Daughter', de best scorende hit van vorig jaar, met twee dagen versloeg. De strategie om verder te gaan dan de genrekenmerken van simpelweg zombies en te proberen deze te onderscheiden van bestaande infecties door de oorspronkelijke setting van een collectieve intelligentie te introduceren, was effectief. Mond-tot-mondreclame werd nog sterker dankzij de sterke acteervaardigheden van hoofdrolspelers als Jeon Ji-hyun en Koo Kyo-hwan en het halo-effect van een uitnodiging voor de Midnight Screening van het Cannes International Film Festival. In het bijzonder wordt geanalyseerd dat de belangrijkste succesfactor is dat de kijkgekte van de N-de graad en de secundaire contentconsumptiecultuur zoals 'Reels' en 'Shorts' die zich via SNS verspreiden, films hebben verheven tot een vorm van speelcultuur die verder gaat dan alleen kijken.

Achter het briljante rapport van 'Colony' schuilt dit jaar echter een bittere realiteit van polarisatie in de theaterwereld. Hoewel ‘The Man Who Lived with the King’ 16 miljoen kijkers trok en een record vestigde als de op een na hoogste kaskraker aller tijden, zijn er zelfspotstemmen binnen de filmindustrie die zeggen dat het moeilijk is om dit te zien als een herstel voor de industrie als geheel. Naarmate de 'winner takes all'-structuur, waarin kapitaal en schermen zich richten op slechts een paar meesterwerken met gegarandeerd kassucces, zich verankert, wordt de ruimte voor goed gemaakte onafhankelijke films en kunstfilms geleidelijk kleiner. In feite herhaalt zich de tragische situatie waarin veel kleine en middelgrote films uit het scherm worden geduwd zonder zelfs maar een goede promotiemogelijkheid te krijgen in de vroege stadia van de release.

Vanuit een winstgevendheidsperspectief is het duidelijk dat kijkcijfers niet alles zeggen. Het is waar dat 'The Man Who Lived with the King', dat 16 miljoen kijkers trok, een verbazingwekkend rendement van 1.550% noteerde, maar de horrorfilm 'Salmogji' bewees een ongelooflijke efficiëntie van 1.100%, zelfs met een relatief klein aantal van 3,23 miljoen kijkers. Dit staat in schril contrast met het rendement van 'Group', dat productiekosten had van 17 miljard won en binnen het bereik van 300% bleef, en stuurt een boodschap naar de markt dat blockbusters met enorme kapitaalinvesteringen niet het enige antwoord zijn. Net zoals 'Girls' High School Ghost Story' tijdens het IMF-tijdperk een nieuwe horizon opende voor Koreaanse horrorfilms met een laag budget, evalueert het publiek nu essentiële leuke en praktische verhalen met een scherpere blik dan flitsende CG.

De Koreaanse filmindustrie zoekt momenteel naar verschillende zelfreddingsmaatregelen om te overleven. De overheid en de filmindustrie proberen de waarde van theaters te herstellen door kortingsbonnen voor bioscoopfilms uit te delen, abonnementskaarten in te voeren en een 'holdback'-systeem in te voeren dat de releaseperiode van OTT vertraagt. Tegelijkertijd zijn er ook pogingen merkbaar om het kijken naar films uit te breiden tot een culturele ervaring die educatie en ervaring combineert, in plaats van louter consumptie, zoals de 'Copyright Culture Day' georganiseerd door de Koreaanse Copyright Commission. Het publiek gaat niet langer alleen maar naar de bioscoop om de tijd te doden. Dit komt omdat ze zijn geëvolueerd tot 'slimme doelgroepen' die zorgvuldig nadenken over de waarde van de inhoud die ze consumeren en welke ervaringen ze via de film kunnen delen.