멈춰 선 반도체 심장, 레미콘 파업이 드러낸 대한민국 산업의 아킬레스건 > 뉴스

De oorsprong van deze weigering om stortklaar beton te transporteren ligt in de traditionele arbeids-management conflictkwesties van hogere transportprijzen en erkenning van de onderhandelingspositie van de vakbond. Aanvankelijk werd via bemiddeling door het Ministerie van Land, Infrastructuur en Transport een voorlopig akkoord bereikt om de transportkosten per synagoge te verhogen, maar de overeenkomst werd bij stemming verworpen door vakbondsleden, waardoor het conflict opnieuw werd geïntensiveerd. Als reactie daarop worstelen producenten van stortklaar beton met het vinden van een oplossing voor de situatie. Ze zeggen dat ze het bestaande geïntegreerde onderhandelingssysteem zullen veranderen in regionale onderhandelingen. Met name stortklaar beton heeft de fatale zwakte omdat er geen vervanging voor bestaat, omdat het onmiddellijk na de productie moet worden gestort. Elke verstoring van het transport leidt dus direct tot het stilleggen van de bouwplaats. Momenteel wordt de aanvoer van tienduizenden eenheden stortklaar beton verstoord op meer dan 100 locaties, waaronder 25 grote bouwbedrijven, en de overheersende pessimistische vooruitzichten zijn dat als de staking volgende week voortduurt, een volledige stopzetting van de bouw onvermijdelijk is.

Terwijl de vonk van de betonstaking zich verspreidt naar halfgeleiderfabrieken, groeit het gevoel van crisis op nationaal niveau. Halfgeleiderproductiebases in Pyeongtaek en Yongin zijn verwikkeld in een 'snelheidsoorlog' om de processnelheid te verhogen als reactie op de sterke stijging van de vraag naar geheugen. Bouwbedrijven proberen wanhopig de schade te minimaliseren door voorrang te geven aan andere processen dan het storten van beton, maar op een bouwplaats voor halfgeleiderfabrieken waar civiele techniek en faciliteitenbouw de sleutel zijn, veroorzaakt onderbreking van de aanvoer van kant-en-klaar beton een keteneffect dat het hele daaropvolgende proces op zijn kop zet. Dit is de reden waarom zes economische groepen via een gezamenlijke verklaring opriepen tot een redelijke oplossing. Halfgeleiders vormen de ruggengraat van de Koreaanse export en de kern van zijn economische veiligheid. Als de toeleveringsketen van basismaterialen wordt verstoord en de nationale taak om de productiecapaciteit uit te breiden wordt uitgesteld, zal de schade verder reiken dan het bedrijfsniveau en leiden tot een afname van het nationale concurrentievermogen.

Intussen komen, met dit incident als kans, fundamentele zorgen over de locatiestrategie van de binnenlandse halfgeleiderproductiebases opnieuw naar de oppervlakte. Het feit dat Choi Tae-won, voorzitter van SK Hynix, Japan noemde als kandidaat voor een nieuwe productiebasis, toont het overlevingsinstinct van het bedrijf aan om een ​​plek te vinden met een compleet energie-, water- en partner-ecosysteem, ongeacht of het binnenlands of buitenlands is. Het is gebleken dat de productiegordel die momenteel geconcentreerd is in het zuidelijke deel van het grootstedelijk gebied zeer kwetsbaar is voor overbelasting van de infrastructuur en lokale risico's zoals deze staking. Dienovereenkomstig bepleiten sommigen in de politieke kringen het verspreiden van bases naar regio's als Honam, maar bedrijven hebben geen andere keuze dan uiterst voorzichtig te zijn bij het selecteren van een locatie, omdat grootschalige infrastructuur en een concentratie van partners essentieel zijn voor front-end procesfabrieken. Andere lokale overheden, zoals Daegu, leggen ook de nadruk op het concurrentievermogen van de infrastructuur om front-end procesfabrieken aan te trekken en nemen strategische stappen om te streven naar een groter economisch rimpeleffect in plaats van simpelweg back-end procesbases aan te trekken.

Concluderend heeft dit incident duidelijk de structurele uitdagingen aangetoond die Zuid-Korea moet aanpakken om zijn titel als ‘halfgeleiderkrachtcentrale’ te behouden. De mondiale halfgeleidermarkt is als een slagveld waar concurrentie plaatsvindt op de tweede plaats, maar ons interne industriële ecosysteem wordt gehinderd door onzekerheden in het fundamentele beheer van de toeleveringsketen en de verhoudingen tussen arbeid en management. De regering moet met praktische maatregelen komen om de problemen op bouwplaatsen te verlichten, zoals vrijstelling van schadevergoeding en verbetering van het vraag- en aanbodsysteem in de bouwmachines, terwijl ze ook sterkere en redelijkere bemiddelingsplannen moet bedenken om te voorkomen dat conflicten tussen arbeid en management de hele nationale economie bedreigen. Bovendien is het tijd voor bedrijven om te overwegen om hun toeleveringsketens te diversifiëren en hun productielocaties strategisch te verplaatsen om zich voor te bereiden op infrastructuurrisico’s, en voor politici om verder te gaan dan regionaal egoïsme en op tweeledige wijze samen te werken bij het bouwen van infrastructuur die de productie-efficiëntie van het hele land kan maximaliseren.