벼랑 끝에 선 경제, ‘파산’이라는 이름의 성적표가 말하는 것들 > 뉴스

Faillissement op oudere leeftijd dat het leven van een individu vernietigt, is een sociale ramp die niet langer kan worden afgedaan als individuele incompetentie of moreel gevaar. In Korea, dat een supervergrijzende samenleving is binnengegaan, bewijzen statistieken waaruit blijkt dat meer dan de helft van het totale aantal mensen van in de zestig of ouder een faillissement heeft aangevraagd, dat onze economie aan het verzwakken is. Ondanks dat ze hun hele leven ijverig hebben gewerkt, is de realiteit van ouderen die niet uit het moeras van schulden kunnen komen als gevolg van de nasleep van de afgelopen economische crisis of het structurele gebrek aan levensonderhoud uiterst ellendig. Dit is niet de keuze van een individu, maar een onvermijdelijk gevolg van het ontbreken van een sociaal vangnet en de onevenwichtigheid in de arbeidsstructuur. Nu is het tijd om de drempel te verlagen, zodat het faillissementssysteem kan worden erkend en actief kan worden gebruikt, niet alleen als een instrument om schulden kwijt te schelden, maar als het laatste instrument voor sociale bescherming voor een fatsoenlijk mensenleven.

Zelfs in de zakenwereld tikt de faillissementsklok sneller. De 859 faillissementsaanvragen van bedrijven die sinds april dit jaar zijn geregistreerd, zijn meer dan alleen cijfers; ze zijn een waarschuwingssignaal dat laat zien hoe kwetsbaar onze kleine en middelgrote bedrijven zijn geworden voor de drievoudige klap van hoge rentetarieven, hoge inflatie en instabiliteit van de toeleveringsketen. Veel managers willen graag volhouden en zien een opleving als een soort verklaring van overgave of als een stigma, maar een faillissement na het missen van de gouden tijd zal alleen maar tot een onherstelbare ondergang leiden. Ware managementwijsheid komt voort uit de moed om beslissingen te nemen vlak voor de ineenstorting, dat wil zeggen wanneer er nog tijd is om de constitutie te verbeteren door middel van herstructureringen of de verkoop van activa. Het management moet de realiteit onder ogen zien dat rehabilitatie geen voorrecht is, maar een strategische keuze om zowel de schuldeisers als het bedrijf te redden.

De schaduw van het faillissement breekt zelfs de grenzen en grenzen van de macht af. Het geval waarin gewone investeerders door de cryptocurrency-activiteiten van de familie Trump naar de rand van het faillissement worden gedreven, toont duidelijk de tragedie aan die optreedt wanneer macht en kapitaal samenkomen. Bovendien blijkt uit gevallen waarin de meerderheidsaandeelhouder van een bedrijf dat leider was op de wereldmarkt failliet is gegaan, of waarin het bedrijf zelf strandt vanwege het faillissement van een belangrijke partner in toekomstige industrieën zoals het stedelijk luchtvervoer (UAM), duidelijk de onzekerheid van nieuwe industrieën. Het feit dat zelfs internationale organisaties zoals de Verenigde Naties op de rand van faillissement staan ​​als gevolg van het niet betalen van bijdragen door machtige landen toont symbolisch aan dat de fundamenten van de internationale orde wankelen. Dit waarschuwt voor de harde realiteit dat zelfs grote organisaties of machten snel machteloos kunnen worden als de geldstroom wordt geblokkeerd.

De gemeenschappelijke noemer van deze faillissementen is ‘onvoorbereide crisis’ en ‘mistimede reactie’. Net als de bestuurscrisis bij de Saman Photoelectric Power Plant of de tegenslag van het Jeju Island UAM-project, begraaft de ondergang van een specifieke entiteit talloze belanghebbenden en daarmee verbonden infrastructuur tegelijk. De voorspelling dat het aantal bedrijfsfaillissementen een recordhoogte zal bereiken, bewijst hoe precair de fundamenten van onze met schulden gefinancierde groei zijn geweest. Experts zeggen dat het geen schande is als een bedrijf failliet gaat. Het probleem is dat het instort zonder enige voorbereiding of zonder zelfs maar de laatste kans om te reageren te missen. Meer dan ooit is er behoefte aan een nuchtere strategie die luistert naar de kreten uit het veld die verborgen zitten achter de cijfers in financiële overzichten en die preventief het responssysteem controleert voordat zich een crisis voordoet.