멈춰 선 바람의 손자, 기록 너머의 과제와 메이저리그의 냉혹한 현실 > 뉴스

Lee Jeong-hoo's hitting streak van 18 wedstrijden kwam helaas ten einde in de thuiswedstrijd tegen de Chicago Cubs op de 13e. Als vijfde slagman en startende rechtsvelder van de San Francisco Giants kwam hij drie keer aan slag, maar slaagde er niet in een honkslag te produceren. Kansen deden zich op elk sleutelmoment in de wedstrijd voor, zoals vroeg in de wedstrijd als openingsslagman optreden of op het bord komen bij een scoringskans, maar hij werd geblokkeerd door de uitgebreide strategie van de pitchingstaf van de Cubs en moest zich terugtrekken om ballen te gronden en te vliegen. Met name in de 2e4, toen de ploeg met 0-2 achter stond, met 2 uit en het 3e honk, sloeg hij een scherpe bal die rechtstreeks richting de tweede honkman ging, waaruit bleek dat zelfs het geluk dat de honkbalgoden hem verleenden hem vandaag niet hielp. Uiteindelijk sloeg hij geen honkslagen in drie slagbeurten, waardoor zijn seizoensslaggemiddelde licht daalde naar 0.333, en ook zijn team verloor met 1-5, waardoor zowel een record als een overwinning misliep.

Sommigen geloven dat de reden voor deze opnameonderbreking ‘rust’ is. Sinds de 30e van vorige maand heeft Lee Jeong-hoo zijn opmars voortgezet door deel te nemen aan 13 opeenvolgende wedstrijden zonder een dag te missen. Er is enige analyse dat de langverwachte rustdag het slagritme daadwerkelijk heeft verstoord, maar dit is ook een aanpassingsproces waar spelers doorheen moeten tijdens het lange seizoen van de Major League. Het is een veel voorkomend verschijnsel in de honkbalwereld dat u zich tijdens een wedstrijd verdoofd voelt nadat u lichamelijke vermoeidheid heeft verlicht en weer bent opgeladen. De impact die Lee Jeong-hoo in de afgelopen achttien wedstrijden heeft laten zien, heeft echter een waarde die alle records overtreft. Het feit dat hij treffers produceerde zonder toe te geven, zelfs ondanks de pitches van nieuwe werpers, onbekende omgevingen en krachtanalyses die elke dag veranderen, is genoeg om te bewijzen dat hij een goede slagman is in de grote competities.

Ondertussen was de situatie voor Kim Ha-seong, een andere Koreaanse slagman die op dezelfde dag in de grote competities speelde, zelfs nog erger. Ha-Seong Kim, die na zes dagen terugkeerde naar de basisopstelling van de Atlanta Braves, slikte zijn teleurstelling in door 0 hits en 1 vrije loop te slaan in 2 bij-knuppels tegen de New York Mets. In de eerste helft van de tweede inning kreeg hij rustig vier wijd bij een gouden kans met nul uit op het eerste en derde honk, waardoor een kans ontstond voor zijn ploeg, maar door de stilte van de daaropvolgende slagmensen resulteerde dat niet in een score. De slagbeurt in de 4e inning, waarin hij stopte met een grondbal na een hardnekkig gevecht dat zich uitstrekte tot 9 pitches, laat duidelijk zien hoezeer zijn huidige slagconditie het moeilijk heeft. Nu zijn seizoensgemiddelde is gedaald naar 0,093 en hij de vernedering doormaakt dat hij wordt vervangen als pinch hitter, lijkt Kim Ha-seong dringend behoefte aan een duidelijke rebound om zijn huidige inzinking te boven te komen.

Deze klassiekers van Koreaanse hoofdklassers doen ons opnieuw beseffen hoe zwaar het beste podium ter wereld is. De realiteit waarmee onze spelers worden geconfronteerd is niet eenvoudig: Lee Jeong-hoo's 18-game hitting streak komt ten einde, Kim Ha-seong gaat door een lange tunnel van slaginzinking en Song Seong-moon blijft op de bank. Al deze processen die ze doorlopen, kunnen uiteindelijk echter worden gezien als een essentieel overgangsritueel om een ​​speler in de hoogste klasse te worden. Dit komt omdat de Major League niet een plek is waar je alleen op vaardigheden concurreert, maar een fase waarin je moet bewijzen hoe je met tegenslagen om kunt gaan en hoe je weer op de plaat kunt komen de dag nadat je record is gestopt. Toekomstige punten om naar te kijken zullen zijn hoe Lee Jeong-hoo het produceren van hits zal hervatten na zijn recordschorsing, en of Kim Ha-seong in staat zal zijn zijn huidige slaginzinking te overwinnen en zijn aanwezigheid als korte stop opnieuw te bewijzen.